Tanew

Rzeka usytuowana w południowo-wschodniej części kraju opływająca tereny Roztocza Wschodniego. Jej długość to aż 113km. Swój początek Tanew bierze na bagnistych terenach Roztocza Południowego w pobliżu Starej Huty. Opuszczając Roztocze wpływa na tereny Puszczy Solskiej. Następnie przyjmuje kolejno dopływy: w Suścu rzekę Jeleń, Wirową, Sopot i Szum w okolicy Janowa Ładę swój bieg kończy wpływając do Sanu w Ulanowie.

Tereny przez które przepływa Tanew są chętnie odwiedzane przez turystów zwłaszcza latem kiedy to można wybrać się na spływ kajakowy.  Oczywiście nie może tu zabraknąć rybaków a także wszystkich kochających piękno natury, fotografów i sympatyków roztoczańskiej flory i fauny. Ponad to należy wspomnieć, iż tereny przez które przepływa Tanew objęte są ochroną rezerwatu "nad Tanwią".

Nad rzeką Tanew w miejscowości Szostaki znajduje się agroturystyka "Blask Tanwi". Gospodarze zapraszają do 100 letniego domu o niepowtarzalnym charakterze.

Rzeka Sołokija Piękna rzeka przepływająca przez południowo- wschodnią część Polski i zachodnią Ukrainę. Długość rzeki wynosi ok 71km znajduje się w dorzeczu Wisły a także jest dopływem Bugu. Swój bieg bierze w okolicy Tomaszowa Lubelskiego, gdzie znajdują się jej źródła. Płynie w kierunku Ukrainy przecinając granicę. Następnie przepływa przez tereny Uhnowa i Czerwonogradu wpadając do Bugu gdzie kończy swój bieg. Dolny bieg rzeki składa się głównie z terenów bagiennych, Polska część rzeki jest objęta ochronnym projektem Natura 2000.

 

Nad rzeką Tanew w miejscowości Szostaki znajduje się agroturystyka "Blask Tanwi". Gospodarze zapraszają do 100 letniego domu o niepowtarzalnym charakterze.

 

Południoworoztoczański Park Krajobrazowy

Malowniczy Park wyróżniający sie piękną rzeźbą geologiczną, na którą składają się liczne płaskowyże, garby, wąwozy, pagórki, kotliny, padoły i doliny. Zajmuje obszar pogranicza województwa podkarpackiego i lubelskiego rozpościerając piękne połacie leśne porastające Roztocze Wschodnie. Do swoich terenów zalicza Wielki Dział i niewielki fragment Kotliny Sandomierskiej. Utworzony został w 1989roku a jego powierzchnia zajmuje 20 376 ha. Park głównie porastają bory jodłowe, sosnowe jak i buczyna karpacka. Park może poszczycić się wieloma zagrożonymi gatunkami roślin będącymi pod ochroną (rosiczka pospolita, widłak torfowy, paprotnik kolczasty i inne). Do przedstawicieli fauny zaliczmy: borsuki, bociana czarnego, kunę leśną, łasicę a także gronostaja, dudka, puchacza, orlika krzykliwego i pustułkę.

 

Południoworoztoczański Park Krajobrazowy posiada aż 16 pomników przyrody z czago 1 przyrody nieożywionej a także 1 obiekt geologiczny. Mieści w sobie 2 rezerwaty przyrody "nad Tanwią" (bory bagienne z wieloma gatunkami roślin bedących pod ochroną a także torfowiska), Sołokija (skupiska jałowca pospolitego)

Gmina Lubycza Królewska

Znajduje się w powiecie tomaszowskim województwa lubelskiego usytuowana na terenach Roztocza wschodniego sąsiadująca z przejściem granicznym w Hrebennym, łącząca ważny niegdyś szlak handlowy z Gdańska przez Warszawę, Lwów aż nad Morze Czarne. Obecnie droga krajowa łącząca Północną Europę i Wschód.

 

Lubycza Królewska jako obszar gminny skupia ok 212km² powierzchni z czego ponad połowa to użytki rolne. Gmina posiada kilka wspaniałych zabytków, do najcenniejszych należą drewniane cerkwie w Hrebennem, Siedliskach, Żurawcach, Korniach i Machnowie Starym, a także liczne zabytkowe dzwonnice. Ciekawymi obiektami są kamienne krzyże znajdujące sie na terenie gminy, grekokatolickie cmentarze a także fortyfikacje linii Mołotowa z czasów II Wojny Światowej.

Będąc w Gminie Lubycza Królewska warto odwiedzić:

Siedliska

Jest to niewielka wieś usytuowana w na terenach prawego dopłuwu Sołokiji. Początkowo wieś nazywana była Starym Hrebennym stanowiącą część grodu zburzonego później przez Tatarów. Wiek XIX był początkiem rozwoju rzemiosła garncarskiego dzięki złożom glinki, które znakomicie wpływały na rozwój wsi dając zatrudnienie mieszkańcom. Przed wojną znaczną część ludności stanowili Ukraińcy wysiedleni w 1947roku.

 

W Siedliskach mieści się wyżej wspomniana murowana unicka cerkiew wybudowana przy pomocy finansowej Pawła Sapiehy w 1901 roku. Jej wyposażenie zostało zaczerpnięte z poprzedniej cerkwi na miejscu której została zbudowana. Z boku cerkwi stoi potężna dzwonnica z 1834roku.

Hrebenne

Wieś leżąca w powiecie tomaszowskim łącząca przejściem granicznym Polskę i Ukrainę.

Prawdopodobnie wieś istniała juz w XV w, lektury historyczne wspominają o głośnym chłopskim buncie z XVIw. Znaczną część ludności stanowili Ukraińcy wysiedleni w 1947roku. Do ciekawych zabytków architektonicznych należy wcześniej wspomniana drewniana cerkiew pw. św. Mikołaja dodatkowo w pobliskim lesie można natknąć się na dobrze zachowane nagrobki cmentarne

Narol

Miasto powiatu lubaczowskiego w województwie podkarpackim znajdujące sie na terenach Roztocza Wschodniego w sąsiedztwie rzeki Tanew. Początkowo osada przyjęła nazwę Florianów pochodzącą od założyciela (1596r.) a następnie zniszczona przez Kozaków (1648r.). Po czym ludność przemieściła się w stronę zachodnią tworząc Narol (nazwa od lokalizacji "na roli") miasto przechodziło z rąk do rąk kolejnych właścicieli. Podczas I Wojny Światowej zniszczony przez wojska austryjackie.

 

Do godnych uwagi zabytków zaliczamy:

• XVIII wieczny, barokowy pałac z włoskim ogrodem
• XVIII wieczne postumenty
• XIX wieczny ratusz

Horyniec Zdrój

Wieś powiatu lubaczowskiego w województwie podkarpackim usytuowana w malowniczych terenach Roztocza Wschodniego i Płaskowyżu Tarnogrodzkiego. Nazwę zaczerpnięto z języka ukraińskiego w przełożeniu na polski ozn. górę.

Horyniec tak jak Narol miał wielu właścicieli. Z inicjatywy Ponińskich Horyniec stał się niezwykle cenionym uzdrowiskiem. Swoje bolączki leczyła tu m.in. Marysieńka Sobieska. Początkowo uzdrowisko mieściło się w prymitywnej szopie dysponującej 3 kabinami w każdej po jednej wannie kąpielowej. W sezonie Horyniec był oblegany przez kuracjuszy, którzy wynajmowali kwatery w klasztorze, karczmie a także w okolicznych gospodarstwach. Uzdrowisko rozwijało się prężnie, jednak podczas II Wojny Światowej poniosło ogromne straty dlatego tymczasowo powrócono do zabiegów w prymitywnych uwarunkowaniach. Po wojnie obiekty uzdrowiskowe na nowo zostały odbudowane, a w 1973 Horyniec zdobył status uzdrowiska.

Horyniec to miejscowość pełna ciekawych zabytków:

• Pałac Ponińskich służący celom sanatoryjnym
• XIX wieczny Kościłół Zdrojowy
• dworski teatr zbudowany na potrzeby arystokratów obecnie siedziba Miejskiego Ośrodka Kultury i kina "Roztocze"
• pomnik poświęcony żołnierzom poległym w walkach ukraińsko- polskich
• nagrobki bruśnieńskie i mauzoleum Ponińskich mieszczące sie na cmentarzu parafialnym
• kamienny młyn
• kościół i klasztor Franciszkanów